[YAVUZ63]

YAŞASIN BARIŞ !..
Saflığın, temizliğin, iyiliğin merkezinde yer edinmiş çocukluk, dünyada tüm yaşanılan kötülüklere rağmen inatla tozpembe bakışını sürdürür hayat karşısında...

Masallarla kurulmuş, sonu hep mutlu biten bir oyundur yaşamak çocuklukta...

Gülücüklerin kahkahayla bütünleştiği bu dönemlerde, sımsıkı sarılan sevgi kolları, karanlık bedenlerde bir ışık süzmesi gibi yayılıp ruhu saran umutlara dönüşür... Tüm bunlar masumluğun parlak yansımasıdır...

Büyüdükçe, olgunlaştıkça buna paralel olarak değişen ve çirkinleşen koşullar bir tokat gibi çarpıverir insan suratına...

Büyüdükçe boy boy sıralanır sorunlar, insanı masal aleminden çıkarıp gerçeğin bulanık kollarına bırakıverir şiddetli bir esintiyle...

Bu aşamada masallar yalanlara, masal kahramanları da bir numaralı yalancılara dönüşür daha gerçekleri tam kavrayamazken...

Birbir dizilir kabus görüntüler hayatın engebeli yollarında, savaşın soğuk yüzü yansır ekranlara ve insan olmanın en acı faturası çıkar karşınıza...

Tüm bu felaketlere sebep olanların bir zamanlar mutlu sonları okuyan çocuklar olduklarını düşündüğünüzde utanıverirsiniz insanlığınızdan...

İyi veya kötü olmak yönünden seçim yapma gereksinimi duyan insanoğlu, menfaatleri ve çıkarları doğrultusunda, seçimini yok etmeden yana kullanır, acıma duygusunu literatüründen kaldırarak...

Masalını yaşayamadan, mutlu sonlara tanıklık edemeden, savaşın soğuk dalgasında kayboluveriyor küçücük bedenler...

Top oynayıp, ip atlaması gereken minik yürekler, havada uçuşan bombaların gölgesinde, nedenini bilmediği savaşın ortasında, hayatta kalabilme mücadelesi veriyor, çoğu zaman yalnız ve kimsesiz...

Gözlerinden objektiflere yansıyan korkuya karışmış masumluklarıyla, hayatı sorguluyorlar, ölümü minicik avuçlarında taşırken...

Yaşam haklarının gasp edildiği, oynanan bu çirkince oyunların faturasının masum halka kesildiği, sömürgeci güçlerin insanlığa dair ne varsa sömürdüğü, bu düzende tüm gücümüzle yeter artık diyoruz...

Bu kadar mı zor insan olabilmek, bu kadar mı zor barışı sağlamak...




Açı vermiş kanatları uçmak için gök yüzüne
Sevdalanmış sevdasına inadına yaşamaya
Sonsuzluğun sonsuzluğu yaşama aşkı özünde
Ak güvercin yemin etmiş barış için yaşamaya

Sınırsızlık ilkesiymiş sınırları tanımıyor
İlkesi özgürlük olmuş ilkesizlik tanımıyor
Aydınlığa kanat açmış karanlıktan utanıyor
Ak güvercin yemin etmiş barış için yaşamaya

Yaşamanın onuruyla kanat açmış bulutlara
Bilim bilgi birleşince yolum düştü kutuplara
Canlıların yaşamında gerek varmı hudutlara
Ak güvercin yemin etmiş barış için yaşamaya

[ZonDA]

No WAR No Terror

[chelles]

Toplumlarin onda biri bile böyle düsünse herseyin üstesinde geliriz ama bu oran binde bir bile degil ne yazikki!Bir "HAYVAN" avini ihtiyaci yavrulari için öldürür,Bir"INSAN"insani niçin öldürür?..."çocuklara kıymayın efendiler, onlarda seker yiyebilsinler"N.Hikmet Ran...

[GUNEY77]

bari$ta diretmek,insanlikta diretmektir.
Her$eyin sonu bari$la bitmelidir....

[aysu3]

yasasin baris ve kardeslik

[deniz1963]

Dunya tarihinde hep boyle olmustur, birileri mutaak hep tetigie basmistir. Birileri mutalak baris istememektedir

[söner]

Kardesim bunu bizmle paylasidigin icin sagol ama sana bir sey sormak istiyorum . Bu kadar sor olmasaydi dünyada niye halaha savas var.

[Aspendos]

Yüregi sevgiden yana, özgürlükten yana, insandan yana, emekten yana, bagimsizliktan yana carpan bütün güzel insalar bu yaziyi okurken gögsünüzün kafesinde adi "Masum" olan "cocuk"larin haykirislarini duyuyorsunuz eminim.

Bizler insanlik icin, özgürlük icin, baris icin o kadar cesurca kosamadik ama gelin hatirlayaim bir kez daha.
Cünkü o yüreklerde biz cocuktuk belki de hic yoktuk!!!

"
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi...
Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!
"

Paylasim icin tesekkürler arkadasim.

Sevgiyle kalin...

[murat124]

barış işlerine gelmez ''büyüklerin''. savaşmalı ki tüm dünya nemalansınlar karmaşadan.