Yakamoz Şu alemde derdimi paylaşacak
Hiçbir canlı yoktur
Tek dert ortağım
Denizin suretine vuran yakamozdur
İçim dolunca elemlerle
Ve görünce dolunayı gökyüzünde
Ayaklarım sahilin yolunu bulur
Gece dertlerimi duyunca sağır olur
Yıldızlar zaten uzakta
Dökerim ruhumu yoran ne varsa yakamoza
O beni bıkmadan, sıkılmadan dinler durur
Ellerim, sudan ruhuma kadar uzanan
Yakamozun ellerine dokunur
Alır avuçlarımdaki kederleri
Dalgalarla uzaklara savurur
Gözlerime uyku basana kadar
Sahilde seyrine dalarım
Uyumadan önce ise onu başımın altına koyarım
Kulağına eğilip sırlarımı fısıldarım
Ve onunla aynı demlerde uykuya dalarım
Bilin ki şakaklarımdaki beyazlığın rengini
Yakamozun ışığından alırım...
Nihal Çelik |