Hala seni anlatacak satırlara bir qiris cümlesi ßulamadım....
Sadece seni yazarken kalemim bu kadar kısır,
mürekkebim ßu kadar soluk.
Sakın aklından bile qecirme, simdiye kadar yazdıkların neydi ya da kimeydi diye.
Tabii ki yazdıklarım ve daha yazacaklarımın hepsi sana...
Gerci ßende olan ne varsa hepsi senin ya.
Sabahlar sana,
qeceler sana,
sözler sana,
yazılanlar sana....
Sen ßöylesi ßir servete sahipken dünyamda...
ßen…
Viran edilmis bir daq kasabasında tahtadan ßir ßarakada
Sersefil ßir durumda kalemimle
seni anlatacak bir qiris cümlesi karalıyorum yıllardır kâqıtlara...
Yazı ßaslıqım hala ßelli deqil sevqili, ama son söz ne yazacaqımı ßiliyorum...
ßu yazılanlar servet icinde yasayıp ta,
sefillere bir ısık vermeyenlere,
ya da ßu servete nerden sahip olduqunu ßilmeyenlere....
Sensiz qünlerin Kazası Yok Be Sevqili..