[kawgaminsesi]

Oy heval

Ez hatime kuştin di her deman da

Li dev aveke bê xwedî

Li ser çiyakî bê deng

Bê îfade û tena bûm

Di nav dilê min de hisreta agirê Avesta

Di pişta min de kêreke bi zeng

Fermana qetla min dabûn xwîniyên min

Rihê min standin ji bedena mine nazik

Pelekî din weşiya ji payîza umrê min

Min serê xwe danî lanên pilingan

Û li ser dergûşa mirovatiyê

Ji bo rûmeta Zerdeştê kal

Dilop dilop herikî xwîna min

Baranê xwîna min şûşt

Di çavê min da jiyaneke zarokwarî

Oy qurban

Ez hatime kuştin di her deman da

Rû û simbêlên min li tevî hev dibin

Qeşa digire dest û pêyên min

Çend dojeh derbaz dibin û çend bihar

Li ser ûmrê minê xemgîn

Roj bîst û çar seet tu êş î li ser dilê min

Çar demsalên te bi berf û bager bin jî

Di ramana min da ye xwaşiktiya te

Aax birîndarê tenêbûnê me ez

Asiyîm ji ber xem û xeyalên bê guman

Axîn û întizar bûn hevalê jiyana min

Pênûsa Cegerxwîn im ez

Ramana Neruda û dilê Evdalê Zeynikê me

Min dikujin şev nîvro êvarê

Her carê da mirî ew bûn zindî dibim ez

Û ez têm kuştin di her deman da

jêgirtin...