[**Erv@**]

Hepimiz bencilliğe olumsuz bir özellik olarak bakarız. Çevrenizde kimi zaman ne arkadaşlarını, ne ailesini, nede çocuklarını düşünmeden kendi çıkarlarına göre hareket ettiğine inandığınız insanlar vardır. Acaba bir an olsun durup bu insanların neden böyle davrandığını düşündünüz mü?

Bencillik insanın doğasında var olan bir duygudur. Yeni doğan bir bebek kendi yaşamını sürdürebilmesi için başkalarına ihtiyaç duyar. Tüm ihtiyaçları karşılandığı zaman ancak size gülümeyerek bir karşılık verir. Bu kural tüm canlılar için geçerlidir. Küçük büyük farketmez tüm insanlar ihtiyaçları giderildikten sonra ancak karşısındaki kişiye bir şeyler verebilir. Bu karşılık kimi zaman bir gülümseme, kimi zaman teşekkür kimi zaman ise sevgidir. Fakat aç bir insanın karşısındakini doyurması beklenemez. Önce kendisini doyurmaya ihtiyacı vardır.

Bir çoğumuz bencillik kelimesini, üzerinde hiç düşünmeden ağız alışkanlığı ile sarfederiz. Sadece karşımızdaki insanın bizden bir şeyler almaya çalıştığını ama geri vermediğini ima ederiz. Bu kelimede, olumsuz bir yükleme vardır, kötü bir davranışı anlatır. Dolayısıyla tek taraflı bir bakış açısını simgeler. Oysa bu kelime bencil insanın kendi açlığını, korkularını, mutsuzluğunu yada nedenlerini yeterince ifade etmez. Madur durumda olanın gerçekte kim olduğunu anlatmaz.

Bir an için düşünün, bencil olduğuna inandığınız bir arkadaşınızı, sevdiğinizi, yakınınızı gözünüzün önüne getirin. Küçücük bir çocukken neler yaşadığını anlamaya çalışın. Belkide en zayıf olduğu, en çok sevgiye ihtiyaç duyduğu, en yardıma muhtaç olduğu bir anda kimseyi etrafında bulamadı. Belki öyle çok acı çektiki kendi kendine yemin etti bir daha asla başkalarına muhtaç kalmamaya. Belki çevresindeki insanlar ona zayıf olmayı yasakladılar, güçlü olması için sürekli zorladılar; kendi başının çaresine bakması gerektiğini öğrettiler. Belki kimse ihtiyacı olan şefkati, sevgiyi, anlayışı, mutluluğu vermedi, veremedi ve büyük bir öfke ile dünyaya küstü. Kimsenin sevgisini haketmediğine karar verdi. Belkide sadece içindeki bu acı çeken küçük çocuğun etrafına bir duvar ördü kimse görmesin ve daha fazla kendisini incitemesin diye...

Hiç düşündünüz mü, bencillikle suçladığınız insanların aslında ne kadar yaralı olabileceğini? Sizin ilginize, şefkatinize, sevginize ve anlayışınıza herkesten daha çok ihtiyaç duyabileceklerini... Hiç düşündünüz mü bu bitmek tükenmek bilmeyen alma ihtiyacının altında aslında hiç tatmin olmamış bir insan yatabileceğini ve açlığını tam olarak doyurabilecek şefkat ve anlayış dolu bir insanı beklediklerini? Hani karşılıksız, her şeye rağmen, ne olursa olsun genede kendilerini sevecek, anlayacak, inanacak, destekleyecek, hoşgörecek ve şefkatle yaklaşacak bir insanı...

Hiç düşündünüz mü, belkide bütün o sert, katı, olumsuz ve kötü tavırlarının altında sadece daha fazla incinmekten korkan bir çocuk yatıyordur? Belkide sizin olumsuz tavırlarınıza karşı kendini korumaya çalışıyordur çünkü sizin onaylamayan, cezalandıran, dışlayan yaklaşımlarınız onu daha çok yaralamaktan başka hiç bir işe yaramıyordur.

Hiç düşündünüz mü sevmeyi bilmeyen bir insana sevgiyi nasıl öğretirsiniz? Vermeyi bilmeyen bir insana vermeyi nasıl öğretirsiniz? Mutluluğu tadmamış bir insana size mutluluk vermesini nasıl öğretirsiniz?

Bütün bilge sözler, bütün dinler, bütün filozoflar ve bütün olgun insanlar tek yönteme işaret eder: Göstererek Öğretmek.

Sevmeyi bilmeyen insanı daha çok sevin... ki sevmenin ne demek olduğunu öğrensin... Vermeyi bilmeyen insana daha çok verin.. ki vermenin ne demek olduğunu öğrensin... Sizi mutsuz eden bir insanı mutlu edin... ki mutlu etmenin ne demek olduğunu öğrensin...

Dünya üzerinde iki tip insan var bence; Bir kendisini aşmış ve başkalarına bir şeyler verebilecek insanlar, bir de bu insanlardan öğrenen ve büyüyen insanlar. Burda kendinize sormanız gereken soru siz bu iki tip insandan hangisisiniz? Kendinizi aştınız ve başka insanların büyümesine yardım edebilecek kadar olgunlaştınız mı? Yoksa aslında o bencil diye nitelediğiniz henüz geçmişten kalan acılarını iyileştirememiş insanlardan biriside siz misiniz?

Eğer ikinci gruba giriyorsanız, o zaman umarım kendinize yardım etmek için ya olgun bir insan ile bir arada olabilir ve bu meziyetleri öğrenebilirsiniz, ya bir psikoloğa giderek ve acılarınızı dindirerek iç huzurunuza kavuşur ve hayatta verecek çok şeyiniz olduğu gerçeğini anlayabilirsiniz, yada kendi davranışlarınızın ve çevrenize olan etkilerinin farkına vararak kendinizi olgunlaştırmak için çaba sarfedersiniz.

Mutluluk sizin olsun

[HeZaL*62]

Bence bencil bir insanı bencil yapan kendisidir. vincdanıdır.. tesekkürler..

[quatzelcoatl]

Her insan bencildir. İnsan birini severken bile birini sevmeye ihtiyaç duyduğundan, birisine fedakarlık yaptığı zaman kendisini daha mutlu hissedeceğinden dolayı sever. Ben de açıkça her zaman bencil olduğumu söylerim. Bazı insanlar gibi kendi kendini bile inandıracak şekilde başkalarına sevgi gösterilerinde bulunmam. Bunu çoğu insan anlayamaz, kendilerine zararı dokunan ama çok seven insanları tercih ederler. Örneğin siz bu ülke yada halk için ne kadar mücadele ederseniz edin ne kadar fedakarlıkta bulunursanız bulunun, abartılı bir şekilde yaptıklarınızı anlatmazsanız, ''bir karış toprağı için, bayrağına bir laf gelmemesi için canımı seve seve verim'' tarzı şeyler söylemezseniz, bu ülke için hiçbirşey yapmayan ama oturduğu yerden ülkeyi ne kadar sevdiğini sizden daha çok anlatan kişiler bu toplumda daha çok kıymete binecek daha çok yükselecektir.

[aysu3]

genel degil bence bencillik kisinin kislikine baglidir

["Kürsad"]

belkide bencillik bir kendini koruma yöntemidir,sadece kendini düsünmek ve hayatinda baska insanlara yer vermemek,kalin bir duvar örüp kirilmamaya calismakta olabilir,yada sadece bir icgüdüdür,ilk insan bencil olmasaydi yasayabilirmiydi acaba?

[GUNEY77]

"Bencillik içguduseldir ve insanin dogasinda vardir".Bu dogru..
Fakat sunu unutmamak lazimdir.
insan ayni zamanda sosyal bir varlik oldugu için paylasmasini da bilmelidir.
Toplumlarin sinifli ezen ve ezilen olmsinin ana kaynagi bencilliginden kaynaklanir.

[ThePrinche]

GUNEY77 Nickli Üyeden Alıntı

"Bencillik içguduseldir ve insanin dogasinda vardir".Bu dogru..
Fakat sunu unutmamak lazimdir.
insan ayni zamanda sosyal bir varlik oldugu için paylasmasini da bilmelidir.
Toplumlarin sinifli ezen ve ezilen olmsinin ana kaynagi bencilliginden kaynaklanir.

arkadaşıma aynen katılıyorum

[Aspendos]

**Erv@** arkadasim yanilmiyorsam bir alinti ve yazdiklarim size degil yazinin icerigine yöneliktir J
Bencillik konusunda oldukca Hümanist ama gercekci olmayan bir yaklasim!
Ben „Ben“cil degilim diyen kisinin, aynaya bir daha bakmasi gerekiyor. Sorun „Ben“cilligin davranis bozuklugu olup olmadigidir.
Biliminsanlari bu tür davranislar konusunda bilimsel veriler, tanimlar ve teshisler koydular.
Beni yanlis anlamayin ama neredeyse Hitler’e, Iskencecilere, 12 Eylül darbecilerine, Hayvanlari cöp komyonlarinda öldürenlere de hak verilecek, onlara sevgiyle yaklasim beklenecek!!!
Bilimsel olarak kisi davranis bozuklugu yasiyorsa bir uzmandan destek almalidir. Davranislari analiz edilerek yardim eder biliminsanlari. „Ben“cillik böylesine masum bir sekilde ele almak, karsi davranis bicimi olarak „Ben“cile sevgiyi önermek hayatin aci gerceklerini, toplumsal sancilari, dogayi katletmeyi vs…vs.. hos görmektir.

Amerikali Psikiyatr Dr.Eric Berne tarafindan ortaya konulan Davranis-Analizi (Transactional Analysis) Teorisi Kisilik ve Insanlararasi iletisimi inceleyen metoddur.
Türkce kaynak olup olmadigini bilmiyorum fakat mutlaka okumanizi öneririm. Arama motorlarindan bulabilirsiniz.

Ingilizce: Transactional Analysis
Almanca: Transaktionsanalyse

Sevgiyle kalin…

[sunii]

bencillik bence hep ben,ben,ben demektir ve hiçbir şekilde bu normal bir içgüdü olarak alınamaz.Bu tarz insanlar sorunludur,çünkü insanın toplumda sağladığı uyuma ters bir davranış olarak karşımıza çıkar bu durum...