 Bursa Ağlıyorrr
İlk çıplak ayakla toprağa bastığım yerde,
Düğümlenmiş kaderime orda ağladım.
Bir dilek tutup,gözlerimi kaparken,
Asi bir rüzgarın tokadıyla orda tanıştım.
Oysa ben yüksekten korkarmışım,
Uçurumun kenarında nefes alırken anladım.
Darma dağın saçlarım,bakışlarım koca bir şehrin üzerinde,
Nefesim kesildi,uçuşan hayal değildi gözlerimde.
Ummadığım anda yollarda gördüm seni,
Hissettim daha önce olmadığı kadar,
Soğuyordu sanki hava,
sen gidiyordun ve Bursa ağlıyordu.
Bu aşk benim gibi,bu şehride yıkıp geçiyordu belli,
Gece iyice karardı,önüme düşen perdeler gibi.
Ben ellerimi bıraktığın yerdeyim,seyir tepesinde,
Artık büyü dediğin yerdeyim,gönül cephesinde.
Ama yapamıyorum sen yokken,
Anlamlar terk ediyor cümleleri,suskunluk sarıyor dilimi,
Düşlerim dökülüyorlardı yerlere,yıldızlar gibi ellerime,
Sen gidiyordun ve Bursa ağlıyordu.
Kim bilir ne kadar özleyecek bu şehir seni,
Yıkıntılarını saklıyor,susturuyor içinde yankılanan sesleri,
İşte kapatıyor bütün ışıklarını.
Kapkara bir uykuya bürünüyor senden kalanlar,
Ve bu şehir işte bak ağlıyor,
Benim gibi dolu dolu,sessiz sessiz,
Oysa ben en çok senin gözlerinde severdim bu şehri,
Ben ağlıyorum,Bursa ağlıyor.
Efta
| 
21.08.2008, 16:39
Benzer Konular