Sakin göllerin kuğusuyduk,
Salınarak suyun yanağında.
Yarılan ekmeğin buğusuyduk;
Gözüm yaşarıyor,
Yüreğim yanıyor...
Olmasaydı sonumuz böyle!..
Gözüm yaşarıyor,
Yüreğim kanıyor...
Olmasaydı sonumuz böyle!..
Biri, saksımızı çiğneyip gitti.
Biri, duvarları yıktı,
Camları kırdı.
Fırtına gelip aramıza serildi.
Biri, milyon kere çoğaltıp hüzünleri
Her şeyi kötüledi,
Bizi yaraladı...
Biri şarabımızı döktü,
Soğanımızı çaldı.
Biri, hiç yoktan vurdu,
Kafeste kuşumuzu!
Ciğerim yanıyor,
Yüreğim kanıyor...
Olmasaydı, olmasaydı sonumuz böyle!..
Gözüm yaşarıyor,
Yüreğim kanıyor...
Olmasaydı sonumuz böyle!..
Dağlarda çoban ateşiydik,
Dolanarak mauzer yatağına
Ceylanın pınara inişiydik
Göğsüm daralıyor, yüreğim kanıyor
Olmasaydı sonumuz böyle!..
Birer yolcuyduk,
Aynı ormanda kaybolmuş.
Aynı çıtırtıyla ürperen birer serçe.
Hep aynı yerde karşılaşırdık tasadüf bu
Birer tomurcuktuk hayatın kollarında.
Birer çiğ damlasıydık,
Bahar sabahında,
Gül yaprağında...
Dedim ya,
Hiç yoktan susturuldu şarkımız!
Yüreğim kanıyor,
Yüreğim kanıyor...
Bitmeseydi, Bitmeseydi bizim öykümüz böyle!..
Göğsüm daralıyor, yüreğim kanıyor
Olmasaydı sonumuz böyle!..
Göğsüm daralıyor, yüreğim kanıyor
Olmasaydı sonumuz böyle!..