Sen kim bilir hangi sabahın hangi parıltılı güneşine uyanıyorsun… Hep sen varsın…
Bir daha asla dokunamayacağımı bildiğim halde;
Yüzün…ellerin..hep avuçlarımın içinde,
Parmaklarımın ucunda sıcaklığın…
Beyaz tenine dokunduğum öğle üzerleri…
Uyurken koynuma alıyorum şimdi seni…
Sensiz olacağım sabahlara uyanıyorum her defasında…
Sen kim bilir hangi sabahın hangi parıltılı güneşine uyanıyorsun…
Kim bilir aklında kimlerle yıldızları,"Ay" ı seyre dalıyorsun…
Peki ya ben hiç düşmüyor muyum aklına bir an olsun?
Çağrılarımı duymuyorsun belki de…
Anlayamazsın…
Neler yaşadım ben bu aşkta..
Uzak aşk…
Uzaktan sev beni…
Bir tek yıldızlar şahit olsun sana…
Bana ise dinmek bilmeyen yağmurlar…
Ya da göz yaşlarım yağmur olsa sana yağsa…
Bunca zaman hissedemediğin beni
O zaman hissedebilir misin?
Söyle…
Söyle de göndereyim sensizliğe yağan göz yağmurlarımı…
Onlarla uyumak istemiyorum artık…
Sensiz sabahlara onlarla ‘merhaba’ demek istemiyorum…
Sen her ne kadar yanımda olmasan da,
Ben seni en kuytu köşelerimde var ediyor,
En girilmemiş gizli bahçelerimde yaşatıyorum..
Sen ne yaşadın,hiç bilmiyorum |