Emekçi -Mem u Zin Mem û Zin Mem nelere gark olmadı; Zin'in ateşi için, Ferhad dağı delmedi mi Şirin'in düşü için, kusur ise her saniye, her yerde seni anmak, Mecnun az mı yemin etti, Leyla'nın başı için. gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim. Bakıver de uzamasın gurbetim, esaretim. Ahmed Arif, "hasretinden prangalar eskitmiş". beni böyle eskitense prangalı hasretin. sana yine, sana yandım Nesimi ile dün gece. gözlerinle üzüleyim, ben dolayım hallaca. öyle hüküm buyurmuşlar tanrılar divanında. ha ben sana yollanmışım, ha Muhammed mihraca cümle cihan güzellerin yüzlerine ben örsün. gözlerinin balyozu oldu içerimdeki örsün ruhumdaki fırtınalar, merih'i usandırdı Nuh'a haber eyleyim de, gelsin de tufan görsün Emekçi |