Geceler benimdi artık bu dünyada
En yakın arkadaşımdı geceler,sessizdi,sakindi
Her ne konuşsam sesini çıkarmadan dinlerdi beni
Kızsamda,bağırsamda sesini hiç çıkarmıyordu
Yıldızlar parlıyordu durmadan,ay bana ışık saçıyordu
Gecemi aydınlatıyorlardı,hep yanımdaydılar
Issız bir geceydi yine yalnızlığımı paylaşıyordum
İçimden bir ses “Artık gündüzler sesin olması gerekiyor” dedi
Ama ben seviyordum,geceleri bırakmak istemiyordum
Gündüzleri yaşamak istemiyordum,sevmiyordum
Çünkü her zaman yanımda olmuyordu
Her anımı sessizce dinlemiyordu
Huzurumu ben gecelerde bulmuştum
Gündüzleri olmuyordu her konuşmaya başladığımda
Gözüme güneş ışıklarını vuruyordu mani oluyorlardı bana
Önümü göremiyordum,sesimi duyamıyordum gündüzleri
Güneş çıktığı zaman yeni bir gün başlıyordu aslında
Ama hep benim gözüme vuruyordu ışıkları
Kalp gözümü kapatıyorlardı her zaman
Kıskanıyordu beni başkalarıyla görmekten
Her zaman onunla yaşamamı istiyordu,ama olamazdı
Çünkü gecelerim bana karanlıkta ışık saçıyorlardı
Gündüzleri ise aydınlıkta karanlıklar saçıyorlardı
Ama en sonunda anladığım tek bir şey vardı benim
O da;
“Aydınlıklarda yanında olan değil karanlıklarda beni aydınlatan biriyle olmaktır”
Prens_Ujnat
20.04.2008, 15:52
Gecelerdi Benim Arkadaşım 
#7 
Benzer Konular