simdi soruyorum sana, sen hiç böyle sevildin mi? yüzüme vuran hüzne, senli benli konuþmalara gebe dilime ve seni sevmeyi sana raðmen baþaran yüreðime inat seni içime hapsediyorum... yüreðimin ilk baskaldirisi deðil bu benligime ama artik dayanamýyorum, seninle bezeli sensizliðime... içimde acilarimla örülü duvarlarým yikiliyor artik, kimsenin enkazindan sag cikamadigi yikimlar var yüreðimde... herþey yine toz duman... sen periþan, ben periþan...
biriktirdiðim acilarimdan siyrildigim yalan... sana olan sevdam kangren oldu bedenimin sol yanýnda...
yüreðim can çekiþiyor, yokluðunda... sen hala kendi alemindesin..!
ya çok zavallýsýn sevmekten zerre kadar anlamýyorsun, yada gerçekten sevdinde kendine itiraf edemiyorsun... korkuyorsun belkide; sana garip geliyor bu kadar tutkuyla sevilmek, alismamis ürkek bedenin bu denli sevmelere... ellerin hep riyakarca tutulmuþ belli ki; alaycý bir tebessüm olmuþ ismin dudaklarda, ve bedenin baska bedenlere tutsak yaþamýþ aþký hep baþka bedenlerin gölgesinde... sevilen sen deðilmiþsin, baska ask acilarinin kanayan yaralarýna tampon olarak seçilmiþsin.
sevmeyi hep böyle bilmis, hep böyle sevmiþsin...
ve biriktirmiþsin bütün acilarini , seni gerçekten sevene kusmak için yüreðinde.
sanki intikam alir gibi..!
karþýndaki, o insanlar gibi deðilse ne farkeder ki..?
sen sevmeyi de, sevilmeyi de kendince yaþamaya karar vermiþsin..!
ben ise seni severken;
''yüreðim ile mantigim arasýnda, yokuþ yukarý kalmiþ gibiyim...
ne yolun sonuna gidecek kadar gücüm var,
ne de geldiðim yolu geri dönecek kadar sabrým...
nasýl geldim buraya kadar onu bile farkýnda deðilim..!''
nasýl bir sevmekse bu; körü körüne, sana ve herþeye raðmen...
peki þimdi, senin için ölürüm desem birþey ifade eder mi senin için..?
yüreðimden vursam kendimi, ruhuma teslim gidiyorum desem ne fark edecek ki? seni yüreðimden atamadýktan sonra... ölüm bile kurtaramaz, beni senden... biliyorum, sana yazacaklarým henüz bitmedi.
biriktiriyorum, her geçen gün seni içimde;
ve her gece bir seninle, bir sensizliðinle seviþiyorum...
bitmez ki sana dair hiçbirþey, sen bitmedikçe içimde.
bitmesini istemiyorum ki, seninle herþeyi sen gibi seviyorum..!
kendimden geçercesine seviyorum seni ben. kendime gelirsem, seni içimde kaybetmekten korkuyorum..!
acý verse de seni sevmek; sen beni sevmesen de, ben seni ikimize yetecek kadar çok seviyorum...
acýlarýný dindirecek kadar, senin acýlarýný yüklenecek kadar çok seviyorum seni..!
simdi soruyorum sana, sen hiç böyle sevildin mi? |