 | |
 | ||
Şiirler Sessiz Şiirleri Paylaşım Bölümü
 |
Kendime Söylüyorum Bu konu 2190 defa okundu ve 135 yorum yazildi.
| | Seçenekler |
07.01.2009, 04:18
| #123 |
| Premium Members | NEŞTER "tatlı su sosyologlarına" penceren varsa aç, içeri nefes girsin, tazelik dolsun, biraz heyecan olsun; benim pencerem yok, dışarıdan ciğerlerimde getirdiğim havayı soluyorum, hem buğulanabilecek bir cam da yok, cesaret edemediğim sözleri yazamıyorum, günaydın olamıyor hiç bir gün ışığı, karanlıktan bıkmışım, karanlık bana bağımlı: bu kadar karanlığı gönlüme mi sokacağım, hiç sanmam yerim yok, gönlüm o kadar seninle dolu ki, karanlığı bırak, seni alacak yer kalmadı, yine de devamı mümkün; kuytu kuytu yaşıyorum, figandayım uğul uğul. zor hayatlardan geçtim, zor bir hayat oldum, bu kendimi annemden babamdan almadım, idareten kiralamadım, nice ölüme gittim ve döndüm hepsinden, namluların ucundan döndüm, denizlerin dibinden, boşluklardan, ustura ağzından, şişelerin kaidesini bozdum, bir dolu kadının dudağından, adice sıcak nefesinden döndüm, umutla döndüm, ahlarla, inançla, yüreğime güvenerek ve sarılarak, saklayarak gururumu, ona buna titretmeden sesimi, ne olursa olsun, el pençe divan durmayarak, damara çalışan hayat simsarlarından, kendini başkalarıyla var etmeye çalışan adamlardan, kendini başkalarıyla temizlemeye çalışan kadınlardan kanser salan güruhlardan, onulmaz kırıklardan kimsesizliklerden geçtim; yoklukları gördüm ben de, görmeye tahammül edemeyeceğim şeyleri yalayan insanlar tanıdım, boyun eğen, boyun eğmeyi seven yaratıklara ağladım, açlıktan güvercin çaldım, yağmur suyuyla yetindim, aylarca yağmur yağmadı, kızılırmak'ın boklu sularına kandım, çok defa yandım ben, çok defa yakıldım, ortaya atıldım, defalarca güvendim ve haddinden fazla satıldım, basit insanlarda gördüm korkunun, zavallılığın ne demek olduğunu, sevdiğim basit insanlarda, susarak yaşadım çok uzun bir zamanı, tüketerek kendimi, kıyarak, harcayarak, sabrederek ve hep "o"lar filizlendirerek içimde, yaşamadığım ama var olduğunu bildiğim, varlığı meçhul bir özlemle durdum hep, bu hastalıklı dünyanın sunduğu hepsi birbirinden güzel, kişiliksiz hazlara, değişmedim onurumu, karakterimi. giderek psikopatlaşıyordu yaşım, umudum yok olmasın diye kırdım parmaklarımı, gittiğim, gördüğüm, umut ettiğim her yerde, seni aradım, seni bekledim; ben bu yalnızlığı haketmedim. tüm sevenlerimi yok ettim ben, hepsinin en güvenilmezi oldum, ailemi öldürdüm, babamı kulaklarından tavana astım, taze bir kadınla değiştim annemi, dostlarımın sevdikleriyle seviştim, cımbızla para çaldım çocukların kumbaralarından, olmayacak umutlar verdim, haybeye ego doldurdum, hep çalışıyor göründüm, hiç iş yapmadım, arkalarından konuştum insanların, kuyularını kazdım, üstlerini örttüm olmadığımı oldum, ne göründüğüm gibi oldum, ne olduğum gibi göründüm, çok yalan söyledim, hep yalan söyledim ben, gizliciydim, sırlarımı bilen bir tek insan olmadı, önüme gelen hayvanlara mutlaka tekme vurdum, düşenin üzerine bastım, ben uzun süredir kullandım herkesi, sana kimseyi sevmedim, senin içindi, sen niçindin; bu yalnızlığı haketmedim ben. çok zavallı yazılar yazdım, "çok" kelimesini çok kullandım, giderek hiç oldum, tükendiğimi gizlemek için olmadık şeyler yazdım, yazamadım daha doğrusu kendimi erken taklit ettim, yazacak bir şeyi kalmadı dünyanın, o benden erken tükenmişti; bitap yazılar yazdım, bunları ben yazmadım; haketmedim ben bu yalnızlığı. herşeyin üstesinden gelip, herşeyi öldürüp, bunca bekleyip, didinip, direnip kaçarak, korkarak, sakınarak, saklayarak, sadece sana geldim, hepsini seni sevdim seni sevdim, ben bu yalnızlığı haketmedim... 19.06.01 - 22:52 "bir şey söylendiğinde anlamayıp "nasıııl" diye haykıran sığır insanlar yüzünden kafam bozuk hep" Umut Taydaş |
|
24.01.2009, 03:37
| #124 |
| Premium Members | KİMİM VARKİ BAŞKA GÖZLERİMDEN ÖPECEK Git gide kirletiyorlar gökyüzünü Anne Umutlarıda tüketiyorlar hep beraber sevgileri de dillerinde en ince yalanlar süslü ve sisli yüzleriyle soğuk yüreklerinde ne acıma ne sevgi kimin eli kimin cebinde kimin eli kimin neresinde belli değil bense öyle acemi ve şaşkın boş kalan ellerimi bir ömür nereye koyacağımı bilemedim bilemedim hangi yalanla kimi nasıl soyacağımı durmadan kirletiliyor kanıyor zaman anne kimse aldırmıyor kimse yanmıyor sevinçlerini ateşe döken gelincik çiçeğine dönüp bakmıyor çığlıklarına çocukların kapkara bir nehir gibi her akşam acı akıyor yüzünde yoksulların dumanlar yürüyor her akşam beton yığınlarıyla örtülü / sevgisiz kentler üstüne zifiri karanlıklar kimse kimsenin yasını tutmuyor bölüşmüyor acısını Sarılki kokun sinsin tenime anne sevgin işlesin yüreğime bu yalancı dünyada kimim varki başka gözlerimden öpecek içimi ısıtacak bu karanlık soğuk kış gecelerinde Sarılki serinlensin ateşler içindeki alnım yorgunum anne beynim tenim ellerim yorgun kendime sürgün yaşamaktan sevgiye tanımlar aramaktan tüm bu oldu bittilere insanın kayıtsızlığından yorgunum anne yoruldum anne ağrılarım sızılarım yorgun ihanetler yedi umudumu sevgimi düşlerimi her gece yalnızlıklar sürüyorum kanayan yerlerime ellerime çaresizlikler yüklüyorum üşüyorum bu karanlık gecelerde sarıl bana oysa hiç dönmedim sırtımı insanın emeğine öpmedim namerdin elini eğilmedim zalimin önünde ama ezildim bir çaresizin bakışından bir annenin yakarışından bir babanın haykırışından utandım anne dünyayı kirli bahçesine çevirenlerden aç insanların kederinden utandım insanların kayıtsızlığından tüm bu oldu bittilere insanlığımdan utandım anne insanlığımdan ve ben bunca kalabalığın bunca mekanların içinde yüreğindeki yağmurlarla herkesin bildiği bu dünyada adresi olmayan mektuplar gibi yorgun yavru bir kedi gibi yalnız ve kimsesiz öyle mi? vay. Nuri CAN 21.07.2006 Saat: 00:00 |
|
29.01.2009, 02:23
| #130 |
| Premium Members | Ben Anne Olamadım Anne Anem; güzel annem, Bizim için üzülme artık annem. Bak evlatların büyüdü,hepsinin işi iyi, Evlendiler,yuvalarında huzurlular, Çocuklarıyla mutlular.. Çocuklar dedim de anne; Ben hala anne olamamanın acısıyla yaşıyorum. Çok şey oldum ama; anne olamadım annemm... Bebekler cennet kokularıyla gelirmiş; Ben henüz dünyaya getiremeden kaybettiğim Bebeğimin kokusunu bile alamadım anne... Altı koca yıl oldu bebeciğimi kaybedeli, Bugün rüyamda gördüm; Oğlum olmuş anne, Erkekmiş yitirdiğim bebeğim. Öyle rahatlatıcı bir ses geldi ki; Bu senin oğlun,ona sarıl öp,kokla diye. Yatağıma oturdum,yanıma geldi, Koynuma bastım onu, Öptüm kokladım,sıkı sıkı sarıldım yavruma. Bana konuşmadı ama sımsıcaktı, Sarıldı,sevgiyle baktı bana.. Uyandığımda oturuyordum anne; Bu rüya olamaz dedim, sıcaklığı ve kokusu üzerimdeydi hala anne. Çok ağladım annem çok. Bak anneler günü geliyor, Ben anne olamadım anne Etrafımdaki çocuklarım sırayla Anneler günümü kutlayacak Her birinin tatlı sözleri Benim yüreğimi parçalayacak. Doğmamış bebeğimi bugün kaybettim annem; Bugün hiç gücüm yok; Bugün çok zayıfım annemm Bugün güçsüzüm... hülya göde. Hülya Göde |
|
29.01.2009, 04:45
| #132 |
| Premium Members | CANPARE Nickli Üyeden AlıntıÇok şey oldum ama; anne olamadım annemm... burası fena dokundu ne demiş Umut Taydaş “fanilamda kan izleri, bu beden yara, kavlatma...” |
|
29.01.2009, 05:24
| #133 |
| Bronze Members | bukağı Nickli Üyeden AlıntıÖyle rahatlatıcı bir ses geldi ki; Bu senin oğlun,ona sarıl öp,kokla diye. Yatağıma oturdum,yanıma geldi, Koynuma bastım onu, Öptüm kokladım,sıkı sıkı sarıldım yavruma. Bana konuşmadı ama sımsıcaktı, Sarıldı,sevgiyle baktı bana.. banada en çok burası dokunmuştu...aslında şiir tümüyle mükemmel bir şekilde hissedilerek dile dökülmüş,son derece guygusal bir şiir...bana sorarsanız şiire konu olan bayan tam anlamıyla mükemmel bir annedir..her ne kadar kendisi bunun farkında olmasada bence öyledir..çünkü sadece bir canlıyı dünyaya getirmek değildir anne olmak..eğer şiirdeki bayan gibi hissedemiyorsa kadın yüztanede can getirse dünyaya yinede anne olamaz nazrımda.... ....Teşekkürler., yaşattığınız güzel hisler için  Konu CANPARE tarafından (29.01.2009 Saat 06:49 ) değiştirilmiştir. |
|
03.02.2009, 00:30
| #134 |
| Premium Members | Canfeda Bu nehrin kaynağı yalan senin kendin diye bildiğin hep başkasınca tasarlanan. Onarsın diye değil inat bilirim sağaltmaz incitir edebiyat. Aşkına şiir süsü ellerim ibadetine güvendiğim, benim ben diye bildiğim bu ben Mazhar Ağbi bu kendim... Yola çıkasım var Canfeda kendimden gidesim var. Çok adam gördüm kendisi zannettiğinden az. bakıyorum beni yansıtan her şeye, zannettiğim gibi değil Canfeda, zannettiğim gibi değil kendim bile. Arsız bir çoğalma isteğini hafif meşrep gündüz gözü yaşamasından, sureti çok daha göbekli aslından. Yola çıkasım var Canfeda kendimden gidesim var... Ama toparlanmalı önce... eşya dediğin ne, bu şiir, biraz yağmur... Müjdeci gülüşüne kıstırdığım pis, budaklı hatıra için, hangi sözü bulsam incitici saplıyorum dilime, akrebim bilirsin hep zehir saklıyorum yüzüğümde. Bir çiçeğin içine çoğaldım sonra döktüm yapraklarını. Düştüm düşmüşüm, acısını çekmeye üşenmişim üstelik. İnan Canfeda, her sözüm yalansa bu değil, yemin tillah Canfeda, nasıl oldu anlamadım... nasıl ettim, nasıl dedim bilmiyorum ben de kendimden bunu beklemezdim. Yola çıkasım var Canfeda kendimden gidesim var. Yılmaz Erdoğan... |
|
| Etiketler |
| bukağı, bukagi, kendime söylüyorum, siir, şiir |
| Seçenekler | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cvp | Son Mesaj |
| Sevgilim Sana Söylüyorum Son Kez | ONUR | Resimli Şiirler | 0 | 14.05.2009 18:08 |
| Ben ilk defa kalbime YALAN söylüyorum.. | KuZGuNi | Resimli Şiirler | 0 | 02.10.2008 17:26 |
| Ben Kalbime ilk Defa Yalan Söylüyorum... | MyLove | Resimli Şiirler | 5 | 16.09.2008 20:13 |
| Geceleri Söylüyorum | Nefertiti | Resimli Şiirler | 0 | 29.04.2008 12:35 |
WEZ Format +2. Şuan Saat: 01:04.