[bukağı]

HİÇ BİR ÇOCUK BANA "BABA" DEMEDİ

Hiçbir çocuk bana "baba" demedi,
Ben hiç baba” olmadım ki..

"Baba" diyen tatlı sesi
Sokaklarda, komşularda duydum
Sokaklarda, komşularda gördüm onları.
Koşuyorlar, gülüyorlar, oynuyorlardı,
"Ana" diyorlardı, "baba" diyorlardı,
Koşup sarılıyorlardı boyunlarına.
Analar, babalar çocuklarını
Öpüyorlar, okşuyorlar, seviyorlardı;

Hiçbir çocuk içtenlikle,
Sevecen atılmadı, sarılmadı boynuma
Benim hiç çocuğum olmadı ki...

Sevgilerin en kutsalı çocuk sevgisi
Seslerin en güzeli "baba" diyen ses.
Ben, hep bu türkülü sesi dinlerim
Ben, hep "baba" diyen sesi duyarım
Bir çocuk bana doğru koşsa uzaktan
Onu, birden sımsıcak ruhumla kucaklarım..
Geceyarısı bir çocuk ağlasa uzaklarda,
Anasından, babasından önce duyarım..
Günün haber saatlerinde,
Radyoda, televizyonda
Dergilerde, gazetelerde
Yollarda, sokaklarda
Öldürüldü, öldü derler
Ah... Yavrum derim..
Oysa ne öleni bilirim,
Ne öldüreni.
Çaresiz alıp başımı giderim,
Ağlayan analarla, babalarla beraber
Uykuyu gözlerime haram ederim...

Oysa hiç bir çocuk bana "baba" demedi,
Ben hiç baba olmadım ki...

Ahmet Tufan ŞENTÜRK

[badmaster]

çok teşekkürler....

[glück]

şiirin çok güzel olmuş yüreğine sağlık

[mek]

size de tesekkurler baska bir sarki icin mesaj kotami doldurmak zorundayim.

ne la bu...

[bukağı]

Yolcu
Görüyorum ki, bir an önce varmak istiyorsun oraya. Gerginsin, kıpır kıpırsın, soluk soluğasın, yay gibisin ey yolcu! Çoşkunluğun ne güzel, gerilimin ne güzel, öfken ne güzel! Sana selam, sana saygı, ey yolcu!

Fakat düşündün mü yolunun uzunluğunu? Neler var yolunun üstünde, düşündün mü? Koşar-adım aşabilecek misin şu dağı, geçebilecek misin bu hızla şu beli, tırmanabilecek misin bu solukla şu sırtı? Ovada dikenler bel atmıştır belki, kayalar yollara uçmuştur, kuru dereleri seller basmıştır, kar yağmıştır belki o tepelere? Böyle, uçar gibi geçip gidebilecek misin oralardan, hemen varabilecek misin oraya? Belki sırtlanlar üşüşmüştür leşlere, kuzgunlar çökmüştür ak kayalara, kuduzlar tutmuştur belki yolları. Belki silinmiştir ayak izleri yolcuların. Bütün bunları bir bir düşündün mü, ey yolcu? Çünkü sen, ne ilk yolcususun bu yolun, ne de son.

Derim ki sana:

Nehirler boyunca git! Nerelerde ve niçin durgundur nehirler, nerelerde ve niçin hırçındır nehirler, nerelerde ve niçin mendereslidir, nerelerde ve niçin çağlayanlı ve de çavlanlıdır nehirler, gözlerinle gör, duy kulaklarınla! Gör ve duy ki, nasıl varır nehirler denizlere!

Derim ki sana:

Denize varmaktır amacı nehrin, denize varmak, ey yolcu!

Büyükse dağ, aşamıyorsa üstünden nehir, dolanır çevresini dağın. Büyükse kaya, söküp atamıyorsa nehir, birikip birikip taşlar üstünden, dolanır yanını yöresini. Yokuşsa yolu, koşamıyorsa, menderesler çizer nehir. Uçurum çıkarsa önüne, kapıp bırakır kendini nehir, açar kanatlarını; ve varır varacağı yere, oraya denize!

Derim ki sana:

Nehirler boyunca git ve gör nehirlerin nasıl yol aldıklarını! Sen de bir nehirsin ey yolcu! Senin de varmak istediğin bir yer var. Gerçekten varmak istiyorsan oraya, nehirlere iyi bak! Engeller nasıl aşılır, öğren nehirlerden! Yarı yolda yokolup gitmek değildir amaç, nehirler gibi akıp nehirler gibi ulaşmaktır oraya! Varmaktır oraya, ey yolcu!

Derim ki sana:
İyi oku yolunu, avucunun içi gibi bil! İyi belle yolunun engellerini! Dizlerini, ciğerlerini, yüreğini sıkı tut, iyi dengele! Ovada koşar gibi vurma kendini dik yokuşlara! Uçuruma atlar gibi bindirme kayalara! "Daha koş, daha koş!" diye alkış tutanlara kanıp da, kesilip kalma yarı yolda! Dipdiri varmalısın oraya! Varıp birşeyler yapmalısın! Hız koşusu değildir bu, ey yolcu, engelli koşudur bu! Engelleri aşa aşa, gücünü koruya koruya varmalısın oraya! Çünkü oraya varmaktır amacın, koşmak değil!

Boşuna sevmedim nehirleri! Aktıkça büyümesi boşuna değil nehirlerin! Akan büyür, ey yolcu!

Hasan Hüseyin Korkmazgil

[selchuuk]

paylaşım ve emeğin için teşekkürler yüreğine sağlık

[bukağı]

Şair ve Gömütü

Kalp kırgın, dilde bukağı ve yaralı ağaçları ömrün, kısaydı yalıhan’da akşam;
ansızın yağmur kuşuydu iliklerimizde-ipil ipil. Her daim hercai gençliğimiz,
avluda, dalları basmış erguvanlardı hayta.

Biz susuyorduk,uzuyorduk,yamanmak için buluta. Oysa deniz beklemiyordu
bizi, karanlık bir sokaktan geçerek varıyorduk ecenin koyağına. Sokağı küf
kokuyordu, küfü sakız, sakızı ay kokuyordu

(Ay! Dilim; eskil sesim.Tutuk ezberim, aman; karşımız umman!)

İki kıyılı bir yalnızlık bu, iki kıymık gibi aynı ette. Birden belirdi; boşluğa yon-
tulmuş o kapı.Nereye gitsek varmayacak yolun yolcularıydık,
ayrık otları-gömütlükte. Paslı ve yalnız kendine kapanan o açıklık; kahvesi
köyün, deli kadını ve sıra sıra dizilen ölü orduları ikindinin.

Dar vakitti; ecenin gecesine doğru çarkçısıyok bir vapur, bekleyerek karşı kıyıyı,
Dönüyorduk içimizdeki açık sarıdan, açık kapıdan süzülerek, gün görmemiş
taşlar üstünde sekerek, takılarak çalılarına hiza görmemiş gövdelerin, sustukça
kusuyorduk savaşa, kara tahtasında ömrün, ezberden şiir okuyan zavallı şairler
gibi. Derken bastırdı garip cennetlerin yağız atları; zaten ne kalmıştı ki geceye,
gecenin esrik duvarındaki peçeyi sıyırdıkça örtülüyordu üstü karaşairin.

Yer ve zaman yoktu artık,son istasyon nasılsa, öyleydi işte her yer ve herkes;
yıkık dökük ve eprimiş,sabaha az kala!Cam kırıklarından bir tan vakti de diye-
bilirdik,tüm bu olup biten şeylerin zamanına;söylenmedi hiçbir şey ve hiçkim-
seydik; otobüste unutulmuş eşyalardık ve rehin.

İncinerek ve konuşmadan,kopmanın kıyısında-rüzgarda bir masa örtüsü gibi
salınarak, açarak bayrağını çocukluk düşlerinin, karşı güneşlerden habersiz;
yalan yanlış ve eskimiş; uyandık.

Dişleri dökülüyordu sabahın; herkes birbirine, kendinden ve yabancı ve başka
dilde ve ölü…

Şiir yok ki!

Turgay Kantürk

[© gantepli27]

bukagi Nickli Üyeden Alıntı

Şair ve Gömütü

Kalp kırgın, dilde bukağı ve yaralı ağaçları ömrün, kısaydı yalıhan’da akşam;
ansızın yağmur kuşuydu iliklerimizde-ipil ipil. Her daim hercai gençliğimiz,
avluda, dalları basmış erguvanlardı hayta.

Biz susuyorduk,uzuyorduk,yamanmak için buluta. Oysa deniz beklemiyordu
bizi, karanlık bir sokaktan geçerek varıyorduk ecenin koyağına. Sokağı küf
kokuyordu, küfü sakız, sakızı ay kokuyordu

(Ay! Dilim; eskil sesim.Tutuk ezberim, aman; karşımız umman!)

İki kıyılı bir yalnızlık bu, iki kıymık gibi aynı ette. Birden belirdi; boşluğa yon-
tulmuş o kapı.Nereye gitsek varmayacak yolun yolcularıydık,
ayrık otları-gömütlükte. Paslı ve yalnız kendine kapanan o açıklık; kahvesi
köyün, deli kadını ve sıra sıra dizilen ölü orduları ikindinin.

Dar vakitti; ecenin gecesine doğru çarkçısıyok bir vapur, bekleyerek karşı kıyıyı,
Dönüyorduk içimizdeki açık sarıdan, açık kapıdan süzülerek, gün görmemiş
taşlar üstünde sekerek, takılarak çalılarına hiza görmemiş gövdelerin, sustukça
kusuyorduk savaşa, kara tahtasında ömrün, ezberden şiir okuyan zavallı şairler
gibi. Derken bastırdı garip cennetlerin yağız atları; zaten ne kalmıştı ki geceye,
gecenin esrik duvarındaki peçeyi sıyırdıkça örtülüyordu üstü karaşairin.

Yer ve zaman yoktu artık,son istasyon nasılsa, öyleydi işte her yer ve herkes;
yıkık dökük ve eprimiş,sabaha az kala!Cam kırıklarından bir tan vakti de diye-
bilirdik,tüm bu olup biten şeylerin zamanına;söylenmedi hiçbir şey ve hiçkim-
seydik; otobüste unutulmuş eşyalardık ve rehin.

İncinerek ve konuşmadan,kopmanın kıyısında-rüzgarda bir masa örtüsü gibi
salınarak, açarak bayrağını çocukluk düşlerinin, karşı güneşlerden habersiz;
yalan yanlış ve eskimiş; uyandık.

Dişleri dökülüyordu sabahın; herkes birbirine, kendinden ve yabancı ve başka
dilde ve ölü…

Şiir yok ki!

Turgay Kantürk

sevgili bikagi bunlari konu ac diye acsan ve hangi sairin ise bolume gore acsan daha guzel olur bence dost.....saygilar...saglicakla...

burdan yaziyom kirilacagini bilmedim panoya yazmadim onun icin forumdan cikmistin baktigimda. benimki sadece bir oneri idi...yanlis anlama lutfen..senin bir yazdigin siirlere bakiyom ve bu forumda cok anlamli... saygilar..... saglicakla....

YAA COOK GÜZEL OLMUS :d:d:d:d:d:d:d:d:d

TSK EDERIM.......--------_

EMEGINIZE VE YUREGINIZE SAGLIK

paylaşımın için saolasın dostum yüreğine sağlık

[samet_1284]

saol kardessssssss

[mpenza02]

emegine saglik

[asi3321]

Emeğine sağlık güzel paylaşım için tşkler...

[statics]

emegine saglık

[ŞİMŞEKLER]

SaĞolasin KardeŞ.

[bukağı]

KALINLAŞIYORUZ

kalınlaşıyoruz...

birbirimizi öteleyerek, iteleyerek,
olduğumuz hallerimizden gerileyerek,
yiyip, içip gezerek, kemer gevşetip tıkınarak,
ahlak esnetip içimize alarak
veya içine düşerek;
vakti bol buluyoruz, yaşamayı duman,
ona buna dağıtıyoruz kendimizi,
bazen de o, bu dağıtıyor bizi,
bir hep birbirimize, bir hep biz bizimizi,
elden düşme buluyoruz;
anlarında tam kaybolmak sanki farz,
ayrılık,
kanıyoruz ki cellatıyız hayatın,
sayın hayatım,
seni çok kırıyorum,
yorlar,
yapmayın, etmeyin,
sayın,
hayatım: bir,
oysa bunu bana, bırakılmıyorsunuz;
senin hayatınız da "bir" demek istiyorum,
aklım karışıyor,
bir ona, bir buna, bir berikine, bir öncekine,
bir rezerve sonrakine, bir bana;
bu nasıl bir hayat;
ben taş yığamam...
çok bozuğum böyle olmasına,
bölünmüşlüğe, eklenmişliğe,
kime varım, nerde yoğunun,
siz kimlerin, kimlerisiniz,
niye bir değilsiniz,
niye hep herkeste karşıma çıkıyorsunuz,
sıkılmadınız mı kendinizden,
demeye ilim varmıyor,
kasavetin içindeyiz, yok damlıyor paçalarımızdan,
bölündükçe eksiliyoruz, bizi hiçinize çekiyorsunuz,
insanın kendine yeniden başlaması diye bir şey olabilir mi;
aklı olan insan buna inanır mı, duygusu olan insan bunu kendine yedirebilir mi,
kendi'ler bu kadar mı zaaflı, bu kadar mı hastalıklı,
rastladığımız yerde öldürelim,
bütün diğer hayatlarımızı;
geçen gün, sende bir kendim gördüm,
neredeyse seni kullanıyordu.

kalın yaşıyoruz...

kendimizi törpüleyebilmek için,
daha ince sesler arıyoruz,
violin dinliyoruz, tizlerden irkiliyoruz,
etrafı ince, zarif, naif eşyalarla süslüyoruz,
kalınlığımızı örtmek için,
zarif, naif, ince konuşmaya çalışıyoruz,
kabaları, kalınları yuhluyoruz,
bize bizi hatırlatıyorlar;
ne kendimiz olabiliyoruz,
ne özümüzü biliyor,
ilgi görenlere yakın olmaya çalışırken,
üzerimize giydiğimiz haller kabarıyor,
bir bir şeyler olmaya çalışırken,
kalınlaşıyoruz;
ne olursak olalım, kendimizi sevemeyecek kadar.

olsun, ben kalın olmak istiyorum.

"gitme", "dur", "umut kal",
"herşey bitsin, herkes gitsin, hepsi ölsün sen kal"
demeni istiyorum.
ben yalın olmak istiyorum,
katıksız, kaldığım gibi, tortulamadan, cüppelemeden,
kalınlaşmadan,
çok pak, hep âyan,
istiyorum, olmak,
deniyorum, uymuyor hayata,
ona, size, kendimize,
olduğumu göstermeye çalışmakla,
olduğumu olmaya olurken,
çok yoruluyorum;
çok yorgunsun,
çok anlamlı,
çok düşünceli,
yaşamıyorsun,
yaşatılmıyor,
kaldım,
kara,
kötü,
kaza,
kaşındık,
gözüm,
seğiriyor,
uyku,
ya,
kalın,
görün,
bekle,
bedava bir banka, sevdiğinle tüneyip, cilveleşmek, sonra etrafı izlemek, bir çay bahçesinden kaçak müzik dinlemek, yağmur yağmak, yağlı yağlı börek yemek, öyle tarifi mümkünsüz, ömür boyu orda ben kalırım, sen kalırsan sana kalık demesinler sonra, şarkı tutalım, çay bahçesinden, dizime yat, kalk dua edeceğim, bir küçük çocuk düşerse önümüze seyreyle eğlenceyi, göğsüm baş özler, başın baş solisti gövdem sahne, arada bir, istediğinde öpersin mesela sevdiğini, kanın kaynar, onun gözlerinin içi parlar, hınzır, başın, başım,
çok
istiyorum,
baş başa,
bildiğin gibi değil,
çok
başım
ağrıyor,
ç

07.06.01 - 05.:57
"maskeli insanları gözüm hiç bir yerden ısırmasın, açma oyununa vaktim yok"

Umut TAYDAŞ

[gülzeyno]

hepsi süper.. emeğinize sağlık..!!

[serkancel]

sağol...........

[bukağı]

HAYAT BASMA YARAMA
sen beni arama, bana inanma,
yaşıtlarım "ekmeğini eline aldı"
diye anlatılırken,
ben şarabımı aldım,
annem bilmesin
sen de arama,
hayat basma yarama...
hayyam'ı okumadım, kafka'yı tanımam,
sokak çocuğuyum ben,
sabahlara kadar siner,
çekerim;
daha kendimi kendime anlatmayı
bitiremedim ki,
başkalarına anlatayım...
oysa onlar başkalarına anlatarak
bitirdiler kendilerini...
gezdiğimiz yerlerdeyim,
yerlerdeyim,
gideceğim.
ben deniz olsam, bu "kullanan"
şehri
terk ederdim...

30.06.00 - 19:24
sitambol- bejqtağşh

Umut TAYDAŞ