[beyaban]

ARA SÖZ - ARA CÜMLE

*Temel cümlenin tamamlayıcısı, bazen de bir öğenin açıklayıcısı durumunda olan ve diğer cümle öğeleri arasına giren “sözcük, sözcük grubu yada cümleler” dir.
*Cümleden çıkarıldıklarında, cümlenin anlamında bir değişme olmaz. Anlatım bozulmaz. Ancak, anlamda bir daralma olabilir.
*Eğer bir öğenin açıklayıcısı durumundaysalar, açıkladıkları öğeden sonra gelirler. Açıkladıkları öğe ile aynı öğelik görevini üstlenirler.

İstanbul'u, doğup büyüdüğüm şehri, çok özledim.
(Ara söz Nesneyi açıklamaktadır.)

Ahmet'i –dayımın oğlunu- yıllardır görmüyorum.
(Ara söz Nesneyi açıklamaktadır.)

İki arkadaşım –Ahmet ve Hasan- dün yola çıktılar.
(Ara söz Özneyi açıklamaktadır.)

Vatanıma, canım Anadolu'ma, çok şeyler borçluyum.
(Ara söz Dolaylı Tümleci açıklamaktadır.)

Ahmet de, çoğu gibi, beni yalnız bıraktı.
(Ara söz bir öğenin açıklamasını yapmamıştır.)

Dün, farkında olmadan, seni kırdığım için üzgünüm.
(Ara söz bir öğenin açıklamasını yapmamıştır.)

Arkadaşlar, emin olun, bu sınavı kazanacaksınız.
(Ara cümle durumundadır)

Dayım –o da mühendisti- beni yanına alacaktı.
(Ara cümle durumundadır)

Not: Örneklerde de görüldüğü gibi “ara söz, ara cümle” iki virgül ya da iki tire işareti arasında kullanılır.