[beyaban]

AYNALAR

Ah nasıl da ölümler buldunuz kendinize nasıl da
Nerede gözünüz nerede kulağınız nerede kalbiniz
Sahi nerede kalmıştınız siz
İşte bir daha giriyoruz ilk yaza
Bir daha akşam oluyor
Bir daha çığlığı duyuluyor mu şeytanın.

Kırk bin kere maşallah diyorum
Kimse bakmasın kimsenin aynasından kendine
Buyursun burnundan soluyarak
Deccal gelsin
Şeytan gelsin
Ateşi harlı
Ateşi kendinden
Aman ha aynalar çatlamasın aniden.

Ah aynacı kalbimi alsan da aynaya
Baksam baksam ağlasam
Korkuyorum ey dağlar umuyorum ey dağlar
Geldi oturdu ayak ayak üstüne attı
Başladı anlatmaya putunu
Ama nasıl ama nasıl ama nasıl dedim
Hep o eski bildik masal
Al putunu başına çal
Ah aynacı kalbimi alsan da aynaya
Baksam baksam ağlasam.

Kahramanca bir duruşu vardı aynaya karşı
Uçurtuyor gibi hayallerini zakkum
Ağzını açıyor zebani
Kömür karası vede ölünmemiş darağacı
Üstelik haytanın biri
Kendine başka buluyor ölümleri
Belki de bu uğultulu kara fücur besteler
Belki de bu beton yığını evler
Bu vapur dumanları
İşkenceler.

Aynaya baktım yok oldu kocaman dilli dev
Bu kadar mı olur ancak kime ne olmak fiili
Çarşının kalbine merhamet ola
Merhamet ola çarşının kalbine ey
Sarı başak doyur beni çoğalt hüznümü benim.

Nurettİn Durman