[beyaban]

Çaresiz bakma bana..Ne olur yalvarırım.. Ayrılık yakın gibi..
Ben sevenim anlarım.

Günleri gecelere ekledim yine. Sığındım takvimlere...
Geceler uzar, günler geçmek bilmez...
Uzar geleceğini umduğum saatler.Sensizliği solumak kalır geriye. Bilirim sen de çaresizsin,bilirim send e ben kadar üzgünsün.

Sen ne sanıyordun ki?Arkana bile bakmadan gitmek o kadar kolay mıydı?
Gözlerin gülecek mi sanıyordun hemen.. Söylesene!
Sen ne sanmıştın?Ben seni,sen gibi,unutmak için sevmedim...
Sen ne sanıyorsun aşkı,sevgiyi,söylesene!Kendini ne sanıyorsun?Kolay olan,kaçmaksa,yalansa,bıkmışlıksa.Sen öyle san..
Farzet ki öyle herşey..
Gittiğini sandığın sen,giderken unuttuklarını alamayacaksın benden....
O büyük sevgin,o neşen..Belki bir gün azalacak neyin varsa...
Ama ne olursa olsun bana ne verdiysen,geri vermeyeceğim..
Benim artık...


Acımasızlık bıraktın,hainlik bıraktın yüreğimde..
Git hadi! eriye bakma bir daha.Dönecek olsan bile,unutmaz kalbim.
Sevgiyi hain bilecek,yalan bilecek..
Senin sevgin gibi sevecek,asla affetmeyecek bir sevgi bıraktın bende.
Sevmeyi bilmedikçe kim bilir daha kaç can yakacaksın.
En acısı ne biliyor musun?Bir gün sevmeyi öğreneceksin ve ben artık yanında olmayacağım.
Benden esirgediğin sevgini başkalarına vereceksin,sevmeyi bileceksin…



- İlk karşılaştığımız yerden başladım yürümeye..
Seni düşündüm. Sabahın ayazında titredim.
Veda bile etmeden gidişin aklıma geldi.. Hiç üşümediğim kadar üşüdüm.