[unforgiven55]

kalbim mülteci sığınma hakkı istiyor
bu tek düze gelmiş hayatta devrim niteliğinde
yıkıyor doğru bildiğim bütün her şeyi
inatla aldırmıyor yaşanan bunca yozlaşmaya direniyor
toprak çatlamış insanlar unutmuş su vermeyi
sevgiyle açan bir paptya gibiyim
mevsimler geçiyor üstümden kar düşüyor yağmur yağıyor güneş yakıyor
ben sana mülteciyim kimse kabul etmiyor beni
arıyorum seni bazen bir düşsün bazen bir umut
tek gerçek var içimde açan bir papatyasın
koşuyorum rüzgarın ardından yakalayamıyorum
tıpkı düşlerim gibi sürüklüyor beni ama kavuşamıyorum
ben yaklaştıkça o uzaklaşıyor
bir sis gibi yaklaştıkça dağılıyor
her şey ortaya çıkıyor gerçekler gizlendikleri yerden çıkıyorlar
bakıyorum etrafıma kimse yok
tekrar koşuyorum sisin içine düşlerime kaybolmak istiyorum orda ama yapamıyorum
gücüm yok kabullenmeye mülteciyim sana al beni verme kimselere …

[overseas]

soluna saglık..guzel yazmışsın

[*YAKAMOZ*]

emeğine yüreğine sağlık çok güzel dizeler bunlar.. paylaşımın devamını bekleriz..

[can4]

tesekurler elerinize saglik

[gamzetamara]

Yüreğine sağlık. Çok güzel yazmışsın.