[&apache&]

*** Sevgisizlik Üşütüyor Anne ***

Dört yanım bitmişliği güzelliğinde
Omuzladım yükü gitin gideli
Olsada her taraf kurşuni soğuk
Sevgisizlikte üşüyorum Anne

Bu bir korku yaşam ve ölüm
Gün sayar avuçlarımda hiç
Verdiğin ömür evlada yalan
Aydınlanmıyor sensiz karanlıklar Anne

Her şey güzeldi çocukken ben
Güneş yağmur ve rüzgar
Dört mevsim sesini duyuyorum
Beni sevdiğini söylüyorsun Anne


Dün bir sokak çocuğuna rasladım
Güneşmi anne karnımı ıstır
Yoksa sevgimi şair amca dedi
Alınmazki alasın çocuğa bir Anne

Canımı acıttığında umut sözcükleri
Bilmediğim bir boşluğa düşüyorum
Feryatlarımın suskun çığlığında
Ağlıyorum her insan gibi Anne

Bağrımda özlemin eritirken buz
Hasretin ediyor karmakarışık
Fırtınalar dinmiyor gidişinle
Bir anda gitmeseydin büyütmeden Anne

Bilirim adını koymuşlar ölüm
Unutur muyum bilmem
Kalbime gömsemde ağlayan yanlızlığımda
Bağrıma taş basamıyorum Anne