Değişim devrimdir... Obama, ezilenlerin değil, egemenlerin temsilcisidir, değişim ezilen milyonların ayağa kalkması, savaşması ve zafere ulaşmasıdır...
Değişimin Yolu Tarihin asıl yazıcıları kitleler, değişimin asıl yolu devrimlerdir.
Halkların gücüne inanmayanlar, değişimin maddi temellerinin ne olduğunu bilmeyen veya bildikleri halde inkar edenler, bugüne kadarki tarihsel toplumsal gelişimin nasıl gerçekleştiğini görmezden gelenler, bedelsiz, çatışmasız değişim, dönüşüm hayalleri kuruyorlar. Emperyalizmin ve işbirlikçilerinin düzen içi reformlarına, "kurtarıcı"larına bel bağlıyorlar. Emperyalist sistemin ve oligarşik iktidarın yönetim mekanizmalarındaki değişikliklerin gerçekten sistemde reformları, devrimlere yol açabileceği burjuva propagandasına inanıyor ve bu propagandanın etkisi altına girip kendileri de aynı propagandayı yürütmeye başlıyorlar...
Obama'nın ABD başkanı seçilmesinde kısaca özetlediğimiz bu durumu tekrar tüm canlılığıyla yaşadık. Obama'yı bir kurtarıcı, bir reformcu, bir "devrimci" olarak selamlayanlar, sadece Amerikancılar değildi; içlerinde aydınlar, sol ve sosyalist sıfat taşıyanlar da vardı.
Tüm dünyaya bir yılı aşkın süre neredeyse gün gün ABD Başkan adayları arasındaki yarış izletildi. İki aday arasında sanki çok ciddi farklılıklar, çok ciddi mücadeleler varmış gibi bir hava yaratıldı. Evet bir mücadele vardı, ama bu tekeller arası bir mücadeleydi. Temelde farklılık yoktu ama bu ustalıkla örtbas edildi. Sanki Obama kazanırsa, ABD'nin emperyalist politikaları, imparatorluk stratejisi değişecekmiş gibi bir imaj verilmek istendi ve bu belli ölçülerde de başarıldı. ABD'ye "filler ve eşekler demokrasisi!" denilmesi boşuna değildir. Tekelci burjuvazinin temsilcisi olan iki partinin dışında herhangi bir partinin, adayın iktidara gelmesinin tüm yolları tıkanmıştır ve bunun adı da demokrasi konulmuştur. ABD seçimleri aslında dünya için öyle büyük bir önem taşımamaktaydı, çünkü sistem açısından sonuç belirleyici olmayacak, tekellerin zaten az çok şekillenmiş ekonomik, siyasi, askeri politikaları sürdürülecekti. Emperyalist ve işbirlikçi basın yayın ABD seçimleriyle ilgili yoğun bir çarpıtma ve yönlendirme yaptı ve yukarıda işaret ettiğimiz gibi, bu yönlendirme etkili de oldu.
Bizi burada özel olarak ilgilendiren yan, böyle bir yönlendirmenin nasıl olup da aydınlar, sol siyasal güçler üzerinde dahi bu kadar etkili olabildiğidir.
Emperyalist çarpıtma ve yönlendirme kampanyaları, teslim etmek gerekir ki çok etkilidirler. Fakat yine de aydınları, solu etkileyen bu değildir; asıl neden, solun belli kesimlerinin böyle bir etkiye, böyle bir ideolojik yönlendirmeye açık oluşudur.
Değişim devrimdir. Devrimleri ise Obamalar gibi, sömürü zulüm düzenlerinin pompaladığı sahte kurtarıcılar yapmazlar, sahte devrimciler, değil dünyayı, bir taşı bile yerinden oynatamazlar. Değişim devrimlerin, devrimler, ezilen halkların ulusal ve sosyal kurtuluş savaşlarının eseridir. Obama, ezilenlerin değil, egemenlerin temsilcisidir, değişim ezilen milyonların ayağa kalkması, savaşması ve zafere ulaşmasıdır...
Obama'nın ise bunlara çok çok uzak olduğu izah gerektirmeyecek kadar açıktır. Obama'ya çeşitli misyonlar yükleyenlerin küçümsenmeyecek bir kısmı, bunu da bilmektedir. Obama'nın emperyalist tekeller adına seçimlere katılıp kazandığının farkındadırlar. Fakat buna rağmen, hala bu misyonları yükleyebilmesinin nedeni nedir öyleyse? Genel anlamda halktan yana bir konumda bulunan, Irak'ın işgali başta olmak üzere Amerikanın emperyalist politikalarına karşı çıkanlar bile, nasıl böyle bir yanılgıya sürüklenebiliyorlar?.. Sorun, halka güvenin, devrime inancın yokolmasıdır. Bunlara sahip olmayanların gözü, düzen içi çözümlerde, düzen içi "iyi şeyler"den olacaktır kaçınılmaz olarak.
Kendine güvensiz, halkına güvensiz, kendi yolunu kendisi açma iradesinden yoksun reformist politikalar, Tony Blair'den, Lula'dan sonra, Zeytindalı'ndan sonra yaptıkları gibi, yine bir "Obama" arayışına girdi. "Darısı başımıza" diye yazmaya başladılar. Oysa ortada ne darısı başımıza denilecek bir şey vardır, ne de halklar için, demokratik mücadele için model olabilecek bir olgu.
Bu kesimler, Obama'ya umut bağlamalarını haklı göstermek için, bu tavırlarını "Obama Obama'dan öte bir anlam taşır, emperyalizmin merkezinde böyle bir değişiklik halklara başka umutlar verecektir..." ve benzeri şekillerde teorileştirmeye çalışmaktadırlar. Ama bu noktada da yanılmaktadırlar. "Emperyalizmin merkezinde bir siyahın başkan bile olabilmesi"nin geniş kitleler üzerine yaratacağı en önemli etki, demokrasi yanılsamasının güçlenmesinden başka bir şey olmayacaktır. Mesele, sadece bir "siyahın başkan olabilmesi"ne indirgendiğinde, bundan demokrasi içinde herşeyin mümkün olabildiği, demokrasi içinde sorunların çözülebileceği sonucu çıkar ki, bu da devrimi, halkları değil, emperyalist sistemi güçlendirir.
Geniş kitleleri Obama'ya ilişkin yanılgının parçası haline getirmekte, onun tarihsel olarak ezilen bir kesimden, siyap kesimden olması önemli bir etkendir. Fakat, toplumun ezilen kesimlerine, azınlıklara mensup kişilerin sadece bu niteliklerinden dolayı kendiliğinden iyi olacağı, kendiliğinden ezenlerden, sömürenlerden, inkarcılardan farklı olacağı saf bir küçük burjuva kuruntusudur. Bunun en somut örneklerini sık sık kadınlar konusunda görürüz. "Şu görevde bir kadın olsaydı böyle olmazdı" türünden değerlendirmeler, bizzat o görevlere gelen kadınlar tarafından tekzip edilir. Çünkü ülkemizi kan gölüne boğan Tansu Çiller de bir kadındı, çocuk yuvalarını, yetiştirme yurtlarını birer işkencehane halinde yöneten Nimet Çubukçu da. İmelda Markos da bir kadındı, İngiltere'nin başbakanı Teatcher da. Daha alt düzeyde de farklı değildir. Çünkü aslında sınıflar mücadelesi söz konusu olduğunda düşünceleri, duyguları, tavırları belirleyen cinsiyet, renk, dil değil, sınıfsal çıkarlardır.
Aynı şey siyahlar için de geçerlidir. Sadece siyah olduğundan dolayı kimseye kendiliğinden bir olumluluk atfedilemez. Bu, idealist, metafizik bir düşünüşe denk düşer. Radikal gazetesi yazarlarından Haluk Şahin, Obama'ya ilişkin değerlendirmesinde "Gene de Bush'tan çok daha iyi bir başkan olacağına inanıyorum. Obama, George W. Bush'tan çok daha iyi bir insan ve her şey sonunda insana dayanıyor" diyordu.
Kuşku yok ki, sınıflar mücadelesi ve siyasal gelişmeler, bu tür sığ, saf hümanizma üzerine yapılmış değerlendirmelerle açıklanamaz. Sorun sınıfsal bakış açısından uzak ortaya konulduğunda, neyin tartışıldığı da arada kaybolur. Bu seçimleri –ezilenler bile iktidar olabiliyor!!! iddiasıyla– Amerikan demokrasisinin dünyaya verdiği ders olarak görenler, emperyalist, kapitalist bir ülkede ezilenlerin seçim sandıklarından iktidar olamayacağı sınıfsal gerçeğini yok sayıyor, göstermek istemiyorlar. Amerika'da, zenginlik ile yoksulluk arasındaki fark çok büyüktür. Servetleri, mesela Afrika kıtasıyla veya onlarca ülkenin toplamıyla kıyaslanabilen zenginlerin ülkesidir Amerika. Hem en genel anlamda tüketimde, hem lüks tüketimde hiçbir ülke, Amerika'nın yanına yaklaşamaz. Dolar imparatorları ve evsizler, yanyanadırlar. Böyle bir adaletsizlik, eşitsizlik içinde demokrasi ne kadar olabilirse, Amerika'da da o kadar vardır. Burjuvazinin, zenginlerin demokrasisidir ABD demokrasisi ve halklar için bir model oluşturmaz.
O eşsiz(!) demokraside, Amerikan kongresine seçilebilmek için gerekli asgari para, beş milyon dolar (ki, eski parayla 2 trilyon 650 milyar lira yapar) gereklidir. Böyle bir ülke dünyaya demokrasi dersi verebilir mi? Böyle bir demokrasi, değişim için, halkların kurtuluşu için bir model olabilir mi? Ve bir soru daha; Ancak tekellere biat etmenin karşılığında tekellerin desteğiyle sürdürülebilen böyle bir seçim kampanyasının sonucunda seçilen şu veya bu kişi, dünya için umut olabilir mi?
Bu burjuva demokrasisini ve bu demokrasinin ürünü olan tekellerin temsilcilerini, halklar için umut olarak pazarlamak, burjuvazi için normal, sol, sosyalist aydınlar, örgütler için ise, halka kötülüktür.
Amerikan seçimleri zaman zaman ülkemizin gündeminde öylesine öne çıktı ki, "Sanki seçim bizim ülkemizdeydi, sanki bizim ülkemize başkan seçilecekti" şeklinde benzetmeler yapıldı. Evet, gerçek odur ki, Amerika'nın yeni-sömürgesi Türkiye için, ABD başkanını seçmek demek, aynı zamanda bizim ülkemizi yöneteceklerden birini seçmektir. Ama bu seçimi biz yapmıyoruz. Bu seçimi Amerikan halkı da yapmıyor özünde. Bu seçimi Amerikan tekelleri yapıyor. Ve halktan, devrimden umudunu kesmiş, devrim için döğüşecek takati kalmamış kimi aydınlar, reformistler, tekellerin seçtiği bir siyah için sevinmemizi, memnun olmamızı istiyorlar.
Halkları olmayacak yollara, boş umutlara sevkedenler, halkın dostu değillerdir. Obamalar için sevinmeyeceğiz, hiçbir memnunluk duymuyoruz. Tam aksine, bizim savaşımız Obamalara ve onun temsil ettiği emperyalizme karşıdır. Biz ancak onları ve işbirlikçilerini altedebildiğimizde seviniriz, çünkü ancak o zaman gerçekten umutlu olabileceğiz, ancak o zaman halklar olarak rahat nefes alabileceğiz, değişim, gerçek anlamda ancak o zaman başlayacak.
Obama ile gelen ne bir değişim, ne de yeni bir umut vardır. Obama da diğer ABD başkanları gibi emperyalist çıkarların bekçisi, Amerikan silah tekellerinin baş savunucusu olacaktır. Bunun tersi beklentilerin hepsi boş hayalden başka bir şey değildir. Değişen bir şey varsa o da emperyalist sistemin kendi içindeki görece değişikliklerden ibarettir ki, bu da emperyalizmin genel karakterini ve politikalarını değiştirmez. Söylediklerimizin bir bir yaşanıp kanıtlanması için kimseni fazla beklemesine gerek kalmayacak. Çünkü emperyalist tekeller, bu kez Obama'nın yönetiminde saldırgan politikalarını sürdürmek için beklemeyeceklerdir. Onlar kendi yolunda, biz kendi yolumuzda yürüyeceğiz. Arada boş beklentiler, Obama gibi sahte umutlar peşinde koşanlara da önerimiz odur ki, bu yollardan birini tercih etmelidirler. Tarihte halktan yana bir rol oynamak istiyorlarsa, elbette bizim yanımızda, bizim yolumuzda olmalıdırlar.
Obama ile gelen ne bir değişim, ne de yeni bir umut vardır. Obama da diğer ABD başkanları gibi emperyalist çıkarların bekçisi, Amerikan silah tekellerinin baş savunucusu olacaktır... Emperyalist tekeller, bu kez Obama'nın yönetiminde saldırgan politikalarını sürdürmek için beklemeyeceklerdir. Onlar kendi yolunda, biz kendi yolumuzda yürüyeceğiz...
18.11.2008, 20:23
Dünyayı obamalar degıl halk kurtulus savasları degıstırır... 
Benzer Konular