Gitmem Gerekti
Sana dün gece söyleyemedim
Ondan önce de sonrasında da
Gözlerine bakamıyordum uzun zamandır
Çok derin nefesler çektim kelimeler doldu boğazıma
Ama diyemedim
Çok uzun gecelerim oldu yanında
Gözlerim tavanda
Seni uyandırdım kaç seferinde
Baktın bana
Bitmiş ciğerlerime hapsettim havayı
Ama diyemedim
Karanlıkta sen uyurken dikildim başında
Gerek pencerede gerek yatağın ucunda
Kalbim küt küt attı nabzımı duydun uyandın
Terler boncuk oldu bahaneler sıralandı
Kelimeler bağlandı çene kemiğime
Ağzımı açıp da sana iki kelime diyemedim.
Nasıl yıkardım hayallerini
Nasıl bu kadar mutsuz edebilirdim seni
Nasıl akıtırdım gözlerinden yaş kalbinden kanı
Öksürüğümü duymaman için nefes almaya çıktığımı
Her gece neden yataktan kalkıp banyoda sabahladığımı
Kan çıkarken vüdumdan verdiği ıstırabı
Gitmem gerektiği sana diyemedim
Şu an başımda ağlarken bile
Seni yukarıdan izleyen ben artık istesem de
Söyleyemem neler bildiğimi
Gitmem gerektiğini ve bunun sebebini
Vaktimin geldiğini
Ruhumu teslim ederken ben
Sen sebebini
Hiç bilemedin…